“Ik ben geboren aan de Wijkseweg en daar woon ik nog steeds. Al bijna 83 jaar.”

De Mutsen zijn al ruim twintig jaar een hechte vriendinnengroep. Ze lachen samen, huilen samen, ondernemen leuke activiteiten en steunen elkaar in moeilijke tijden.

“Terwolde is een klein dorp en met zijn allen maken we er steeds weer wat van. Ons dorp heeft een groot hart met elkaar.”

“Terwolde betekent alles voor me. Ik woon er al 73 jaar. Mijn hele leven.”

Bert van Rijswijk was begin jaren negentig de eerste molenaar op molen De Ooievaar en tekende de herbouw ervan. Op zijn 93ste blikt hij terug op zijn leven met molens.

Voor hardloper Chiel van Mourik (27) is Terwolde meer dan de plek waar hij woont: het is het dorp waar thuiskomen nog echt als thuiskomen voelt.

Lucia Kiesbrienk interviewt haar vader Gerrit Lubberts (1940) over zijn jeugd in Terwolde: familie, werk, buitenspelen, de IJssel en de plekken waar hij als jongen altijd te vinden was.

Wie Evert Kluin zegt, zegt ‘buiten’. Of: natuur, archeologie, lelijke eend, schilderen, zingen. En natuurlijk: opa Koekkoek. Want zo noemen veel kinderen hem, al is hij niet hun opa. Als ik vraag naar het waarom doet hij perfect het geluid van de Koekkoek na. Hoe kan het ook anders? Vanaf zijn jonge jaren brengt hij een groot deel van zijn tijd door in de natuur, tussen de kruiden, de bloemen, de bomen en de vogels.

Al ruim 85 jaar woont Dien Kamphuis in Terwolde. In al die jaren beleefde zij veel mooie en gelukkige momenten. Zware periodes maakte Dien - in de volksmond beter bekend als Dinie - ook mee. Haar echtgenoot overleed in 2010 vrij jong en daarnaast heeft de Tweede Wereldoorlog bij haar onuitwisbare sporen nagelaten