Lieve jongen die sinaasappelen voor Dien achterliet werd haar grote liefde
Door Anton ter Mate en Piet Winterman
Al ruim 85 jaar woont Dien Kamphuis in Terwolde. In al die jaren beleefde zij veel mooie en gelukkige momenten. Zware periodes maakte Dien – in de volksmond beter bekend als Dinie – ook mee. Haar echtgenoot overleed in 2010 vrij jong en daarnaast heeft de Tweede Wereldoorlog bij haar onuitwisbare sporen nagelaten
Dien werd geboren op 15 juli 1939 aan de Wijkseweg 51 als dochter van Frederik ten Bosch en Gerritdina Soepenberg. Zij had een fijne en vrolijke jeugd. Met goede vriendinnen Hennie Gerritsen en Alie Schuitert speelde zij veel in het gebied rondom de Wijkseweg. Aan het begin van de Emstermate was daar toen al de speeltuin van ‘De Wiek’. Dien speelde ook vaak bij haar oma (opoe) op ‘De Holle’. Deze boerderij is enkele jaren geleden afgebroken. Nu wonen Ivo van Werven en Emiel de Weerd met hun gezinnen aan een insteekweg van de Twelloseweg.
Oorlogsleed
Op de Wijkseweg heeft Dien de Tweede Wereldoorlog meegemaakt. Een nare herinnering uit die tijd, die vaak werd besproken in de familie, was de dood van de twee zonen van de familie Eekhuis, die vlakbij woonden. Hendrik Willem en Jan Eekhuis zaten in de Verzetsgroep Deventer-Terwolde-Twello-Voorst. Zij werden op 19 november 1942 samen met veel andere verzetsstrijders gefusilleerd op vliegveld Soesterberg. Ook herinnert Dien zich het afbranden van het huis/boerderij van rietsdekkersfamilie Veldhuis door blikseminslag.
Het gezin Ten Bosch
Dien had één zus en vijf broers; zij was het zesde kind. Meester Wolters van ‘De Bongerd’ zei altijd dat de kinderen van Ten Bosch ‘breed begaafd’ waren. Zij waren intelligent en wisten veel. Die kennis kregen ze mee van hun vader, die weliswaar nooit had gestudeerd, maar zeer ontwikkeld was. Frederik was metselaar en werkte veel bij de genie in Teuge. Hij was goed bevriend met meester Wolters van de lagere school (nu basisschool). Zij gingen veelvuldig bij elkaar op bezoek, wisselden veel kennis uit en gingen vaak fietsen in de wijde omgeving. Meester Wolters kwam ook bij het gezin thuis eten en at dan met het bord op schoot.
Net als haar vader heeft Dien nooit gestudeerd. Na de basisschool deed zij nog één jaar de huishoudschool in Twello. (Door)leren vonden de mensen in die tijd maar onzin. Immers op school had je lezen en schrijven en rekenen geleerd en dat was genoeg om te leven.
Liefde in meubelfabriek
Op 17 juli 1964 trouwde Dien met Hans Kamphuis uit Welsum. Zij ontmoetten elkaar bij Stokking, de meubelfabriek in Terwolde. Daar werkten ze allebei. Hans was chauffeur en Dien zag die leuke jongen vrijwel dagelijks langs het raam lopen bij de fabriek. Hans legde dan soms een sinaasappel voor haar in de keuken. “Hij was heel lief en toen we een paar keer met elkaar hadden gepraat werd het verkering.”
Na hun trouwen trok het stel eerst in bij Diens ouders aan de Wijkseweg 51. Later verhuisden ze naar de Wilhelminastraat en daarna naar de Prins Hendrikstraat, waar Dien nog steeds met veel plezier woont. Hans was ondanks dat hij geen studie had gevolgd heel intelligent. Later werd hij verzekeringsinspecteur bij de ‘Onderlinge ’s-Gravenhage’. Hans gaf lezingen over verzekeringen en was een gezien persoon. Hij overleed op 68-jarige leeftijd.
Gezelligheidsmens
Hans en Dien kregen twee dochters Dineke en Marleen. Dineke woont in Twello en Marleen woont enkele huizen bij haar vandaan in Terwolde. Dien heeft vier kleinkinderen, die vaak op bezoek komen. Zij is een gezelligheidsmens. Alle familiefeestjes worden met veel plezier en vrolijkheid gevierd. Heel graag gaat ze elke vrijdagmiddag naar De Ontmoeting in het Dorpshuis. Lekker praten en samen koffiedrinken.
Schilderen en (voorheen) zingen
De Terwoldse maakt mooie schilderijen met acrylverf op linnen. Nog steeds heeft zij boven een schildersezel staan en soms kruipt ze daar achter om weer haar creativiteit de vrije loop te laten. In het verleden zong Dien vele jaren bij de operettevereniging in Deventer. Hans bracht haar dan met de auto voor de repetities en uitvoeringen. Dat vond zij echt geweldig. Zingen was voor haar een waar feest.
